
12-12-2010
|
 |
مدیر تاریخ و بخش فرهنگ و ادب کردی 
|
|
تاریخ عضویت: Aug 2009
محل سکونت: مهاباد
نوشته ها: 19,499
سپاسها: : 3,172
3,713 سپاس در 2,008 نوشته ایشان در یکماه اخیر
|
|
ریشه یابی واژه " آفَرین " و " نِفرین یا نه آفرین " :
یک نظر این است :
آفرین : afri( افسون ، دعای خیر) + vana: ( آرزو و خواست)
ریشه واژه آفرین از fri به معنی توجه نمودن و خشنود کردن میآید.
اما به نظر من « آفرین » از « آفریدن » می آید و بن مضارع آن است. در این صورت یعنی « درود بر تو که کار خوبی آفریدی . یا ای آفریننده کار نیک. »
این نظریات تنها بر پایه گمان های زبان شناسانه است .
اما واژه نفرین بی گمان همان (نه +آفرین) است.نفرین بر تو یعنی « نه آفرین بر تو باد. »
اما « بارَکَ اللهُ » که ما « باریکَــلّــا » تلفظ می کنیم یک واژه عربی است به معنی «خدا برکت دهد » .« بارَکَ » فعل ماضی در معنای دعا است .
براوو هم که از زبان های غربی است .
__________________
شاره که م , به ندی دلم , ئه ی باغی مه ن
ره وره وه ی ساوایه تیم , سابلاغی مه ن
دل به هیوات لیده دا , لانکی دلی
تو له وه رزی یادی مه ن دا , سه رچلی
خالید حسامی( هیدی )
|
جای تبلیغات شما اینجا خالیست با ما تماس بگیرید
|
|